Go to Top

Living Lab Riederborgh


Een verpleeghuis, woon je daar of word je verpleegd? Of beide?
Dit is een niet zo makkelijk te beantwoorden vraag die heel actueel is in verpleeghuizen in Nederland. Deze vraag houdt de medewerkers van zorgorganisatie Riederborgh in Ridderkerk dan ook al een tijdje bezig. Riederborgh is eigenlijk een Living Lab waar radicale vernieuwing mag en waar ook anderen van mogen leren.

Nieuw beleid

Er is de afgelopen jaren op zorggebied veel gebeurd. Door nieuw overheidsbeleid is de zorgbehoefte van mensen die in het verpleeghuis komen de laatste jaren sterk toegenomen. Veel van hen hebben te kampen met ernstige beperkingen, zowel fysiek als mentaal. Tegelijkertijd wordt zelfredzaamheid en eigen regie gepredikt. En is er bezuinigd op de uren van verzorgenden en welzijnswerkers in de veronderstelling dat zelfredzaamheid minder kost.

In Trouw van 26 juni jl. las ik een artikel over het promotieonderzoek van antropologe Susanne van den Buuse. Zij keek lange tijd mee in een verpleeghuis in het zuiden. Zij zag de verwarring in het handelen van verzorgenden. Verwarring over wat bedoeld wordt met eigen regie. Zij zag het ongemak bij de bewoners die verplicht worden zelfredzaam te zijn. Hoezo eigen regie?

Maar bovenal zag Van den Buuse in deze concepten een rare paradox. Misschien mag een mevrouw dan zelf haar gezicht wassen en mag een bewoner zelf aangeven wanneer hij naar de huiskamer wil. Maar dat betekent dat deze mensen steeds maar weer om alles moeten vragen en zo worden zij continu geconfronteerd met hun afhankelijkheid.

Eenrichtingsverkeer

Margriet Sprong-Brouwer, theoloog, moeder en geestelijk verzorger bij Riederborgh, zag dit al een paar jaar geleden in haar onderzoek. Zij interviewde een aantal bewoners en ontdekte iets soortgelijks. Bewoners zijn over het algemeen tevreden over de medische verzorging, de hartelijkheid van de verpleging en het eten. Maar vinden het zwaar om alleen nog maar in de ontvangende stand te staan. Steeds moeten vragen en niets meer kunnen geven maakt ongelukkig. In onze omgang met ouderen is vooral sprake van eenrichtingsverkeer van vitale mensen naar zorgbehoeftige ouderen. Sprong pleitte voor tweerichtingsverkeer met een werkelijke dialoog. Als je meer wilt lezen hierover, bestel dan haar boek: “Ouderen doen ertoe. Hoe de oudere mens vanuit een (zorg)gemeenschap van betekenis kan zijn

Corporate story

De medewerkers van Riederborgh zijn hier de afgelopen jaren intensief mee bezig geweest. In een proces waarbij veel medewerkers meepraatten is de corporate story beschreven. Kernboodschap daarin is dat medewerkers met elkaar en met de bewoners samen willen leven en werken zoals je thuis ook zou willen, waarbij de medewerkers een steuntje in de rug van de bewoners zijn. Hier werd fors in geïnvesteerd, tegen de maatschappelijke stroom in. Bijvoorbeeld door naast de verzorgenden ook huiskamerassistenten aan te nemen. Zij richten zich op het creëren van een sfeer die ervoor zorgt dat je je thuis voelt. Niet alleen gericht op de bewoners, maar ook op hun familieleden. Zij kennen de bewoners goed, weten wat zij graag willen en zien het als iemand iets dwars zit. En Riederborgh blijft investeren, want er valt nog veel te leren. Al zoekend en uitproberend, pratend en struikelend. Samen met Jan van der Stoep, bioloog, filosoof en lector Journalistiek & Communicatie, begeleid ik nu het proces waarin de Riederborgh medewerkers in hun dagelijkse professionele handelen nog meer uitdrukking willen geven aan waar zij voor staan. Dit is echt niet eenvoudig. Maar ze doen het wel, want hun verhaal staat als een huis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *