Go to Top

Geluk is ook niet alles ofwel hoe lijden kan leiden tot zin

Het is een mooie zomerse dag als ik de boekhandel in ons dorp uitloop met een boek voor een jarige in m’n hand. Aan de overkant zie ik een kennis naar me te wenken en ik loop naar haar toe. Terwijl ze naar het boek wijst, begint ze te vertellen over een boek dat zíj net gelezen heeft. Ik voel en zie aan haar dat het boek haar behoorlijk geraakt heeft. Ineens is ze stil, ze kijkt me recht aan en trekt me mee terug naar de boekhandel. Ze sleept me mee naar binnen en wijst het boek aan. “Het kost maar € 12,50”, zegt ze en weg is ze. De bedoeling is duidelijk en vijf minuten later loop ik de winkel uit met: ‘De keuze, leven in vrijheid’ van Edith Eger. Een indrukwekkend boek waarin Eger vertelt over haar leven als jong meisje in een concentratiekamp en vooral over hoe zij in die situatie of misschien door die situatie haar innerlijke vrijheid vond.

En ik kreeg deze zomer nog twee boeken aangereikt. ‘De edele kunst van not giving a f*ck’, van Mark Manson en ‘De zin van het bestaan’ van Viktor Frankl.
Alle drie de boeken gaan over pijn en lijden én over hoe lijden kan leiden tot zin.
Pfoe, ik werd aan het werk gezet.

Happy?

Nu hebben wij in Nederland maar weinig lijden, lees ik in het World Happiness Report van de VN, we zijn zelfs een treetje gestegen op de geluksladder en gelukkiger dan ooit! Alhoewel dat dan niet zo blijkt te zijn voor mensen tussen 18 en 55 jaar en TNO op zijn site meldt dat het aantal mensen met een burn-out maar blijft stijgen. Ook het leven van gelukkige mensen gaat dus niet alleen maar over rozen. En dat weten we natuurlijk ook wel. Maar op een of andere manier keren wij, mensen, ons liever van pijn af dan ernaartoe. En juist dat is volgens Eger, Manson en Frankl geen handige strategie. Want dan mis je een kans op een belangrijke levenservaring, de ontdekking van dat wat wezenlijk voor je is en je een reden geeft voor je bestaan.

Zelf uitproberen

Misschien was het toeval dat ik juist déze boeken onder ogen kreeg deze zomer, maar misschien ook niet. Nu is mijn situatie in de verste verte niet te vergelijken met die van Edith Eger, maar toch heeft ieder mens zo zijn dingetjes, ik natuurlijk ook. Ik heb daarom de proef op de som genomen, ruimte gemaakt voor bezinning en enig zelfonderzoek  gepleegd met de boodschap van Eger, Manson en Frankl als leidraad.
In die dagen vol van stilte kwam natuurlijk van alles voorbij aan pijnlijke emoties en gedachten. Niet echt fijn om die gedachten heel direct in de ogen te kijken en het bijbehorende gevoel echt te voelen, maar verrassend genoeg ook weer niet zó heel vreselijk. Mijn gevoelens en gedachten gingen namelijk ook weer voorbij, terwijl ikzelf bleef bestaan.  Dat besef voelde heel bevrijdend. Voor mij werd daardoor weer dieper voelbaar dat mijn geluk niet zozeer zit in wát ik doe, maar van waaruit ik het doe: uit liefde of uit angst.

Waar een toevallige ontmoeting voor de dorpsboekhandel al niet toe kan leiden.
Wil, dank je wel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *